استاد بیژن ترقی نمونه صفا وصمیمت
بیژن ترقی به سال 1308 در خانواده ای فرهنگ دوست و ادب دوست متولد شد . پدرش محمدعلی ترقی موسس انتشارات خیام و از برجسته ترین ناشران عصر خویش بود. در سال 1324 به تشویق و راهنمایی استاد امیری فیروز کوهی به تحقیق در مورد سبک هندی پرداخت و آثاری چند دراین مورد به وجود آورد. بیژن ترقی در اواسط دهه 30 به ترنه سرایی روی آورد وبا هنرمندانی چون علی تجویدی ، پرویز یاحقی (نیمه پنهان بیژن ترقی ) ، همایون خرم ، فرهنگ شریف ، حسن کسائی و . . . . . همکاری نموده است. ترانه های بیداد زمان ، مکتب وفا ، آتش کاروان و . . . . . از آثار اوست . بی شک ترقی هم چون ستاره ای درخشان در فرهنگ موسیقایی ایران میدرخشد.
آتش کاروان
شاعر : بیژن ترقی
آتشی ز کاروان جدا مانده
این نشان ز کاروان به جا مانده
یک جهان شراره تنها ............. مانده در میان صحرا
به درد خود سوزد ........................ به سوز خود سازد
سوزد از جفای دوران ....................... فتنه و بلای طوفان
فنای او خواهد ......................... به سوی او تازد
من هم ای یاران تنها ماندم
آتشی بودم برجا ماندم
******
با این گرمیِ جان ........................ در ره مانده حیران
این غم خود .................... به کجا ببرم
با این جان سوزان ..................... با این پای لغزان
ره به کجا ............................ ز بلا ببرم
می یی یی یی یی سوزم گر چه .................... با آ آ آ آ آ آ آ بی پروایی
می یی یی یی یی لرزم بر خود .................... اَ اَ اَ اَ اَ اَ از این تنهایی
من هم ای یاران تنها ماندم
آتشی بودم برجا ماندم
******
آتشین خو ............... هستی سوزم
شعله جانی ............... بزم افروزم
بی پناهی ........... محفل آرا
بی نصیبی ................ تیره روزم
آ _ آ آ آ آ آ_آ آ آ آ ............... آ _ آ آ آ آ آ_آ آ آ آ
من هم ای یاران تنها ماندم
آتشی بودم برجا ماندم
به درد خود سوزد ........................ به سوز خود سازد
سوزد از جفای دوران ....................... فتنه و بلای طوفان
فنای او خواهد ......................... به سوی او تازد
من هم ای یاران تنها ماندم
آتشی بودم برجا ماندم
******
با این گرمیِ جان ........................ در ره مانده حیران
این غم خود .................... به کجا ببرم
با این جان سوزان ..................... با این پای لغزان
ره به کجا ............................ ز بلا ببرم
می یی یی یی یی سوزم گر چه .................... با آ آ آ آ آ آ آ بی پروایی
می یی یی یی یی لرزم بر خود .................... اَ اَ اَ اَ اَ اَ از این تنهایی
من هم ای یاران تنها ماندم
آتشی بودم برجا ماندم
******
آتشین خو ............... هستی سوزم
شعله جانی ............... بزم افروزم
بی پناهی ........... محفل آرا
بی نصیبی ................ تیره روزم
آ _ آ آ آ آ آ_آ آ آ آ ............... آ _ آ آ آ آ آ_آ آ آ آ
من هم ای یاران تنها ماندم
آتشی بودم برجا ماندم
+ نوشته شده در دوشنبه دوازدهم آذر 1386ساعت 9:48 توسط مصطفي فرازمند
|
