دف را بزن
دف را بزن! بزن! كه دفيدن به زير ماه در اين نيمه شب، شب دفماهها
فرياد فاتحانه ي ارواح هايهاي و هلهله در تندري ست كه مي آيد ...
دف در دفِ تنيده و مَه در مَهِ رميده ، خدا را بدَف! به دف روحِ آسمان، به
دف روحِ من بدَف! شب، بعد از اين سكوت نخواهد ديد
من، بعد از اين شب توفاني تا صدهزار سال نخواهم خفت
شب را بدَف! دفيدنِ صدها هزار دف!...
روح قديم قونيه در زير خاك، آتش گرفته، قونيه برشانه هاي خاك، چون
ارغوان ولاله دميده ست دَفدَفدَفَست كه مي كوبد
برقونيه ... دفماهِ من به دور جهان چرخ مي زند
درپشت دف
ماهِ تمام ماهِ تمام ماهِ تمام ...
*****************************
دوباره شب چهاردهم ماه شده است و ماه، مثل يك گردي ديوانه توي
آسمان نشسته، مثل يك دف روشن.امروز فرصتي بود براي خوابيدن، كه
من اتفاقا اين روزها انگار در دنياي حقيقي ام خوابم. ولي اين گردي
نوگشته ي جنون امشب بيدارم كرد. و فهميدم كه خواب بوده ام چندي. يك
ماه از آن شب مهتابگردي گذشته است. و امشب هم بچه ها به مناسبت
پايان تابستان مي رفتند مهتابگردي. ماه رنگ شيري اش را ريخته روي
شهر خواب. شب چهاردهم هميشه شب ديوانه ها بوده است. امروز يكي
رفته است از باران برايم خبر بياورد. شايد هم آورده و به من چيزي
نگفته. نكند... امشب شب ديوانه هاست. سلام همسايه ها...با عرض
معذرت امشب بيدار باش داريم. من امشب دفم گرفته است.دفم را برمي
دارم و همين جا تا صبح برايتان مي كوبم. تقصير من نيست .تقصير اين
ماه است كه تمام شده .تقصير این او است كه نمي آيد. تقصير اين گذشته ا
ست كه گذشته است. تقصير اين استادم است كه خوب به من ياد نداده
است. تقصير اين مولاناست كه مي گويد... ،تقصير اين من است ...
دورت بگردم، اي دف ديوانه، اي دفِ ديوانه، دفدفِ ديوانه، اي ي ي ي...
دورت بگردم، اي دف ديوانه، اي ي ي ي...
دورت بگردم، اي دف ديوانه، اي دفِ ديوانه، دفدفِ ديوانه، اي ي ي ي...
اي ي ي ي...
اي ي ي ي...
دورت بگردم، اي دف ديوانه، اي ي ي ي...
اي ي ي ي...
رضا براهنيِ شاعر
