آلبوم "دریای بی پایان" اثری از گروه دستان و سالار عقیلی منتشر شد.
بسیاری از فرزانگان ، در بسیاری از سالها پرواز و جهش و عزم و حرکت
قاطع و گرم را در موسیقی ما خواهان بوده اند و در سالیان اخیر بینش
و تفکر گروه هایی در پرداختن به موسیقی سازی و همدوشی
موسیقی آوازی و ایجاد گویش تازه ای از زبان ساز ایرانی به قدر همت
و فرصت خود - و حتی بیش از توان جلیل به دوش بردن بار امانت میراث
گذشتگان - کوشیده اند.
گروه دستان از معدود گروه هایی است که در این راه پای فشرده اند ،
گرچه تلاش های فردی را از استاد علینقی وزیری گرفته تا
حسین علیزاده و دیگر و دیگران را نمی توان نادیده گرفت اما چون از
گروهی سخن می گوییم که همدلی را حتی از همزبانی مهمتر
دانسته اند ، مشخص است از گروه دستان می گو ئیم .
اعضای گروه دستان ، هر یک در سرزمینی دور از یکدیگر روزگار را
سپری می کننداما وقتی قرار است دست یافته های خود را در
تنوع فرمهای تازه ، ملودی های جذاب ،تنظیم های حرفه ای و
ارائه ی اثری در تکنیک و خلاقیت و نو آوری چون توفان پر قدرت دریا
به مخاطبان خود در ایران و دیگر نقاط جهان ارائه کنند از اینجا و آنجا
گرد هم می آیند و در هماهنگی شگفت انگیز و رشک برانگیز
برنامه ای فراهم می آورند ، همچون دریای بی پایان که نمونه ای
والا از موسیقی پویا ، تفکر برانگیز، پر شور و حال وحرکت قاطع و
گرم است.
حالا هر یک از گروه ، چون رودی از سرچشمه ای جاری شده اند
و به دریای بی پایان رسیده اند ، دریا چیست ؟ مگر نه نقطه ای
مقابل مرداب هاست .
رحمتاله بدیعی در سال 1979 (1358 شمسی ) با خانواده راهی کشور هلند شد و تا سال 1999 در ارکستر سمفونی استان شمالی ان کشور کرا هنری خود را دنبال کرد و سپس بازنشسته شد. ضمناً در فستیوالهای هنری که از طرف رادیو سمفونی استان شمالی آن کشور کرا هنری خود را در قالب اجرای آثار کلاسیک دنبال کرد و سپس بازنشسته شد. ضمناً در فستیوالهای هنری که از طرف رادیو و تلویزیون اروپا برگزار شده بود، شرکت کرد. وی جهت تدریس ویلن به یکی از شهرهای آلمان رفته و شاگردان علاقهمند از ان کشور و ممالک همجوار در این کلاس شرکت میکنند. وی در نظر دارد، یک ردیف دوره عالی از دستخطهای استاد صبا برای ویلن منتشر کند.